RUMKALE KALE CAMİİ
Rumkale surları içinde yer alan, Osmanlı döneminde tahrir ve evkaf kayıtlarında adına rastlanan, XIX. yüzyılda yerleşimin terk edilmesiyle işlevsizleşerek harabeye dönen tarihî cami.
Rumkale surları içinde yer alan Kale Camii’nin konumu, XIX.
yüzyılda kaleyi ziyaret eden Batılı seyyahların anlatı ve çizimlerinden takip
edilebilmektedir. Seyyahlar, kalenin kuzey bölümünde taş döşeli bir avlu içinde
cami kalıntısından söz etmişlerdir. Lawrence’ın kale planında da cami kuzey
tarafta gösterilmiştir. Caminin aşağı kısmında ise Aziz Nerses Kilisesi’ne ait
olduğu düşünülen sütun ve tonoz kalıntıları bulunmaktaydı. Kilise ve cami
kalıntılarının aynı bölgede yoğunlaşması nedeniyle bazı araştırmacılar yapının Memluk
döneminde kiliseden camiye çevrildiğini ileri sürmüşlerdir. Hasluck ise
herhangi bir kaynak göstermeden söz konusu dönüşümün Osmanlı hâkimiyetinden
sonra, XVII. yüzyılın ikinci yarısında gerçekleştiğini ileri sürmektedir. Ancak
Memluk dönemine ait kaynaklarda ve Osmanlı tahrir kayıtlarında bu dönüşümü destekleyen
herhangi bir kayda rastlanmamaktadır.
Kale Camii’ne dair en eski kayıt 1536 tarihli tahrir
defterinde yer almaktadır. Rumkale’nin Osmanlı hâkimiyetine girmesinden kısa
süre sonra düzenlenen bu kayıtta caminin zikredilmesi, yapının Osmanlı
öncesinde mevcut olduğunu göstermektedir. Evkaf kayıtlarına göre kalenin
aşağısındaki Gökmeydan’da bulunan bostan, cami vakfına gelir sağlayan mülkler
arasındaydı. Daha önce Memluk beylerinin at talim ettikleri bu alan, Osmanlı
döneminde bostana dönüştürülmüş ve geliri Kale Camii’nin ihtiyaçlarına tahsis
edilmiştir. Hurufat defterlerinde yapının konumu açık biçimde belirtilmemekle
birlikte caminin iç kalede bulunduğu anlaşılmaktadır. Tahrir defterlerinde “İç
Camii” olarak kaydedilen yapının da Kale Camii olduğu düşünülmektedir.
XVI. yüzyıldaki tahrir kayıtlarına göre Kale Camii’nde imamlık
görevini yürüten Şemsettin, aynı zamanda kalede görevli bir askerdi. Şemsettin’e
Ank Nahiyesi’ndeki Tillak (Dorucak) köyünün 2400 akçelik ve Nordin mezrasının
600 akçelik gelirleri tımar olarak tahsis edilmişti. XVIII. yüzyılda cami
yapısı ayakta olup imam ve hatiplik cihetlerine görevliler tayin edilmiştir.
1738 ile 1760 yılları arasında camide Şeyh Sarim, Şeyh Mehmet ve Mehmet Halife
adındaki görevliler için beratlar düzenlenmiştir. XIX. yüzyılın ilk yarısında
Rumkale’nin tahrip edilip yerleşimin sona ermesinden sonra caminin de işlevsiz
kaldığı değerlendirilmektedir. Sultan II. Abdülhamit döneminde çekildiği
düşünülen bir fotoğrafta kale içinde harap durumda bir cami görülmektedir.
Ancak bu yapının Kale Camii olup olmadığı kesin olarak tespit edilememektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
Hasluck,
F. W. (1929). Christianity and Islam under the Sultans (M. M. Hasluck,
Ed.). Oxford University Press.
Honnigmann,
E., Darkot, B. (1964). Rumkale. İslam Ansiklopedisi (Cilt 9), 777–781.
Humann,
K., Puchstein, O. (1890). Reisen in Kleinasien und Nordsyrien. Verlag
von Dietrich Reimer.
İbn
Kesir. (2006). El-Bidâye ve’n-Nihâye (A. Cad, Thk.). Darü’l-Hadis.
Karadeniz,
H. B. (1998). XVI. yüzyılda Rumkale. Belleten, 62(234), 425–457.
Kütük,
A. (2022). Tarihte Rumkale merkez yerleşimi. (Y. Taş, Ed.). Ortaçağ’dan
Günümüze Rumkale ve Halfeti (ss. 183–211). Çizgi Yayınları.
Lawrence,
T. E. (1947). Oriental Assembly (A. W. Lawrence, Ed.). Williams and
Norgate Ltd.
Öğüt,
T. (2013). 18–19. Yy.’da Birecik Sancağında İktisadi ve Sosyal Yapı.
Türk Tarih Kurumu Yayınları.
Taş,
Y. (2021). Arşiv belgelerine göre Eski Halfeti Ulu (Merkez) Camii ve banisi
Latifzâde Mehmed Efendi. Vakıflar Dergisi, 56, 91–106.
Taş, Y. (2024). Bir harabe şehrin kaybolan mabetleri: Eski
Rumkale merkezinde cami ve mescitler. Vakıflar Dergisi, 61, 133–150.
Vakıflar
Genel Müdürlüğü Arşivi. (t.y.). Hurufat defterleri (HRF. d.): 1088, 1090,
1117.
Yılmaz,
A. (2000). XVI. yüzyılda bir Güneydoğu Anadolu kasabası: Rumkale şehri. Türk
Dünyası Araştırmaları, 124, 197–208.