DR. ALÂEDDİN YAVAŞCA
Bestekâr, ses sanatçısı, devlet sanatçısı, kadın hastalıkları ve doğum mütehassısı. (1 Mart 1926 - 23 Aralık 2021)
Alâeddin
Yavaşça, 01 Mart 1926’da Kınoğlu Kadri Efendi kızı Enver Hanım ve Yavaşcazade
Hacı Cemil Bey’in oğlu olarak Kilis’te dünyaya geldi. Ailenin üç erkek, üç kız
çocuğundan en küçüğüdür. Ağabeyi Dr. Sezai Yavaşça dâhiliye doktoru, diğer
ağabeyi Cemalettin Yavaşça ise avukat ve Yüksek Denizcilik Okulunda hukuk
öğretmenidir. Dedesi, mahkeme başkâtibi Sezâi Bey aynı zamanda şairdir.
Alâeddin Yavaşça, Prof. Dr. Faruk Kadri Timurtaş’ın iki yaş küçük teyze
oğludur.
Kilis
Kemaliye İlkokulunu ve Kilis Ortaokulunu bitirdi. Lise tahsiline Konya’da yatılı olarak başladı. İki yıl sonra hastalanıp tahsilini terk etti. Sonra İstanbul
Erkek Lisesine gidip son iki sınıfı bu okulda okudu. 1945 yılında buradaki
eğitimini okul birincisi olarak tamamladı. 1951 yılında İstanbul Üniversitesi
Tıp Fakültesinden mezun oldu. Askerlik hizmetini yedek subay olarak 6 aylık
okul dönemini Ankara’da, kıta hizmetini ise İstanbul Kasımpaşa Deniz
Hastanesinde “kadın doğum” mütehassısı olarak yaptı. 1955 yılında Ord. Prof.
Dr. Tevfik Remzi Kazancıgil’in yanında, İstanbul Üniversitesi Haseki Hastanesi
Birinci Kadın-Doğum Bölümünde ihtisasını bitirdi.
Zeynep
Kâmil Hastanesinde de görev aldı. 1957 yılında muayenehane açarak serbest
hekimliğe başladı. 1958 yılında Beyoğlu İlk Yardım Hastanesi 1. Doğum
Kliniğinde baş asistan olarak çalışmaya başladı. 1963 yılında Şişli Çocuk
Hastanesine Şef Muavini olarak girdi. Burada aynı zamanda iki yıla yakın bir
süre Hemşire Okulunda hocalık yaptı. 1969 yılında Sağlık Bakanlığı ve Vakıflar
Genel Müdürlüğünün açtığı imtihanları kazanarak Vakıf Gureba Hastanesi
kadın-doğum kliniği şefi oldu. 1976 yılına kadar bu görevde kaldı. 1976 yılında
Haseki Hastanesinde klinik şefi oldu. 1980 yılında muayenehanesini kapattı.
Aynı yıl Amerika Birleşik Devletleri’nin Baltimore şehrindeki Johns Hopkins
Üniversite Hastanesinde idarecilik ve aile planlaması kurslarına katıldı. 1
Ekim 1985’te Haseki Hastanesinde başhekim oldu. 1990 yılında bu görevden
ayrılarak doktorluğu bıraktı.
Müziği,
musiki meraklısı olan babası, dayısı, ablası ve klasik plakların etkisiyle
çocuk yaşında sevdi. 8 yaşında iken Kilis Ortaokulu öğretmeni Zihni Çelikkalb’den
keman dersleri aldı. Kanun hocası ise Artaki Candan’dır. Müziğin yanı sıra
ilkokul sıralarında resim yapmaya başladı. Kara kalem, suluboya çalıştı. Portre
ve manzara çizdi. İstanbul’a gelişinden itibaren Türk musikisi ile yakından
ilgilenmeye başladı. Üniversite korosuna devam etti. Artaki Candan ve Fikret
Kutluğ’dan meşk etti. Zeki Ârif Ataergin, Nevzad Atlığ, Fehmi Tokay, Mesut
Cemil, Hüseyin Sadettin Arel, Münir Nurettin Selçuk, Nuri Halil Poyraz,
Ercümend Berker ve Dr. Salâh Tanur’dan yararlandı.
1950
yılında arkadaşları Berhayat Anıl ve Arif Sami Toker’le birlikte İstanbul
Radyosu imtihanını kazandı. Radyo hayatı, 1990 yılına kadar devam etti. 1960’lı
yıllardan itibaren radyoda denetleme, repertuar, danışma gibi çeşitli
kurullarda görev aldı. 1967 yılından itibaren de koro şefliği yapmaya başladı.
1990 yılında emekli oldu. Emekli olduktan sonra “İstisnâ Sözleşmesi” kapsamında
“erkekler korosu”nu yönetip solo bantlar yapmaya devam etti. 1976’da kurulan
Türk Musikisi Devlet Konservatuarının kurucu üyeleri arasında yer aldı. 19 Ocak
1987’de faaliyete geçen MESAM (Türkiye Musiki Eseri Sahipleri Meslek Birliği)’da
atamayla teşkil edilen ilk yönetim kurulu üyesi oldu. İki yıl bu görevde kaldı.
1991-1993 ve 1999-2001 yıllarında iki dönem daha (4 yıl) yönetim kurulu üyeliği
yaptı.
19
Mart 1990’da YÖK (Yüksek Öğrenim Kurumu) tarafından “Türk Müziği Devlet
Konservatuarı Müzik-Ses Eğitimi Ana Sanat Dalı Profesörlüğü”ne atandı. Bu
görevi yaş haddinden 12 Nisan 1995’te sona erdi. 21 Ekim 1991’de “Devlet
Sanatçısı” ünvanını aldı. 26 Mayıs 1992’de Gaziantep Üniversitesi Senatosu
tarafından “Fahri Doktorluk” ünvanı verildi. 1993 yılında Türkiye Yazarlar
Birliği tarafından üstün hizmet dalında “Yılın Kültür Adamı” seçildi. 2008 yılı
aralık ayında müzik dalında “Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü”nü
aldı. Ayrıca Millî Eğitim Bakanlığı “Türk Musikisi Araştırma ve Değerlendirme Komisyonu”nda,
Kültür Bakanlığı “Türk Musikisi Kurulu”nda, Devlet Planlama Teşkilâtı “5. Beş
Yıllık Türk Musikisi Eğitimi Komisyonu”nda görev aldı.
Yetiştirdiği
erkek sanatçılar arasında Erol Bingöl, Erol Küçükyalçın, Ertan Ersoylu, Vedat
Çetinkaya, Fethi Karamahmudoğlu, Hayati Günyeli, Sami Aksu, Faruk Salgar,
Necmettin Yıldırım, Serhat Sarpel, Doğan Dikmen, Ahat Uruk, Mehmet Şafak
vardır. Yetiştirdiği kadın sanatçılar ise Asuman Aslım Görgün, Esma Başbuğ,
Filiz Şatıroğlu, Hamiyet Turan, İlknur Elbilsin, Melihat Gülses, Meral
Mansuroğlu, Nursaç Doğanışık, Perihan Boran, Safiye Erdeğer, Safiye Filiz,
Sevinç Tolunay, Tülay Canik’tir.
Zamanın
Cumhurbaşkanı Celal Bayar, Başbakan Adnan Menderes ve Meclis Başkanı Refik
Koraltan’dan büyük ilgi ve yakınlık gördü. “Tahir ile Zühre”, “Arzu ile Kamber”
filmlerinin şarkılarını Müzeyyen Senar ile birlikte okudu. Ayrıca Sadi Işılay’ın
Türk musikisi ile ilgili müziklerini yaptığı “Ölmüş Bir Kadının Evrak-ı
Metrûkesi” adlı filminin şarkılarını okudu.
İlk
plağını 1954 yılında doldurdu. Bugüne kadar 25 adet “78 Devirli Taş Plak”, bir
adet “Long Play”, 15 adet “45 Devirli Plak”ta hem kendi eserlerini hem de başka
bestecilerin eserlerini okudu. Bunun yanı sıra çeşitli kurum ve kuruluşların
kültür etkinliği çerçevesinde iki kaset ve sekiz CD (Compact Disc) doldurdu.
İlk
bestesi 10 Ocak1951’de yaptığı “Aşkın beni bak yıktı, harâb eyledi ey mâh”
isimli hicaz şarkısıdır. İkinci olarak 21 Nisan 1951’de “Ümitsiz bir aşka
düştüm, ağlarım ben hâlime” isimli hicaz şarkısı, üçüncü olarak da 4 Mayıs 1951’de
yine hicaz makamında “Ne günâh etse açılmaz iki gönlün arası” isimli şarkısını
besteledi. “Sûznâk-ı Nev” adını verdiği bir makam terkip etti. Beş makamda “Takım”,
iki makamda “Kâr-ı Nâtık” besteledi. Bestelediği takımlar şunlardır: Evcâra
Takım, Eviç Mâye Takım, Hisar Takım, Rahatülervah Takım, Şehnaz Takım.
Bestelediği kâr-ı nâtıklar ise şunlardır: Dügâh Kâr-ı Nâtık, Segâh Kâr-ı Nâtık.
Kasım
2009 itibariyle çeşitli formlarda ve 67 makamda yaptığı beste sayısı 639
adettir. TRT repertuarında 552 eseri bulunmaktadır. Şarkılarından 81 tanesinin
sözleri de kendisine aittir. En çok eser verdiği makamlar nihavent (65 eser),
hicaz (64 eser), rast (41 eser)tır. Hocaları; Dr. Suphi Ezgi, Sadettin Kaynak,
Zeki Arif Ataergin ve Münir Nurettin Selçuk’tur.
Dede
Efendi’nin “Dil bir güzele meyletti hele” ve “Gördüm bugün canan-ı dil” adlı
rast şarkılarına ve “Mah yüzüne âşıkanım”, “Tırmana tırmana çıktım yapıdan”
adlı hicaz şarkılarına; Numan Ağa’nın “Ben sözüne bağlamam bel” adlı hicazkâr
şarkısına; Nikogos Ağa’nın “Niçin a sevdiğim niçin?” adlı hicaz şarkısına ve “Niçin
nâlendesin böyle?” adlı hüzzam şarkısına; Şekerci Cemil Bey’in “Şebabet gitti
de elden” adlı rast şarkısına; İsmail Hakkı Nebiloğlu’nun “Doğru gitsem yollar
komaz” adlı hüseyni şarkısına, “Solgun bir hayal gibi” adlı hüzzam şarkısına, “Kaçsam
ayıplanmam ben” uşşak şarkısına; Ahmet Rasim Bey’in “Yâre tesir eylemiş de
hâlim ki olmuş girye-nâk” adlı suzinak şarkısına; Suphi Ziya Özbekkan’ın “Hasretle
zâr ü zâr gönül” adlı hüseyni şarkısına; “Gönül verdim bir dilbere” adlı
nevabuselik şarkısına; Mustafa Nafiz Irmak’ın “Kanaryam güzel kuşum” adlı hicaz
şarkısına, “Beni unutma ki sana yanmışım” ve” Bülbülüm baharımsın” adlı hüzzam
şarkılarına; Fehmi Tokay Tahir’in “Tutam yâr elinden tutam” adlı hüseyni
şarkısına, “Benzemez kimse sana” adlı beyati şarkısına, “Gönül vermişken el
çektim güzelden” şarkısına, “Terk et beni artık yetişir sende vefa yok” adlı
hicaz şarkısına aranağme yapmıştır.
1973
yılında sözlerini Reşat Özpirinççi’nin yazdığı “Dağlar dağlar yüce dağlar”
isimli hüseyni makamındaki şarkısıyla “Pamukkale Altın Horoz Beste Yarışması”nda
beşincilik ödülü (Jüri bu yarışmada birinciliğe layık eser seçememiştir);
sözlerini Faruk Nafiz Çamlıbel’in yazdığı “Artık bu solan bahçede bülbüllere
yer yok” isimli hicaz makamındaki şarkısı ile “Milliyet Gazetesi 1974’ün En
Sevilen 10 Şarkısı” anketinde beşincilik ödülü; sözlerini Alâeddin Şensoy’un
yazdığı “Bir garip âşığım ben” isimli hüzzam makamındaki şarkısıyla “Milliyet
Gazetesi 1990’ın En Sevilen 10 Şarkısı” anketinde altıncılık ödülü aldı. Ayrıca
çeşitli vesilelerle kendisine takdim edilmiş 100’den fazla plaketi vardır.
Ayten
Hanım ile evli olan Dr. Alâeddin Yavaşca, rahatsızlandığı 2017 yılına kadar
Haliç Üniversitesi Konservatuvarında öğretim üyesi olarak ders verdi. Tedavi
gördüğü Koç Hastanesinde 23 Aralık 2021 Perşembe günü, yaşlılığa bağlı çoklu
organ yetmezliği sebebiyle hayatını kaybetti. 25 Aralık 2021 Cumartesi günü
Atatürk Kültür Merkezinde düzenlenen törenin ardından Fatih Camii’nde kılınan
cenaze namazını müteakiben Beşiktaş’taki Yahya Efendi Haziresine defnedildi.
Kilis
Belediyesi 1991 yılında bir parka Alâeddin Yavaşca adını verdi. İstanbul’da
ikamet ettiği sokağa da Beşiktaş Belediyesi tarafından “Prof. Dr. Alâeddin
Yavaşca Sokağı” adı verildi. 19 Nisan 2009’da eskiden “Vişnezâde Cami Meydanı
Sokak” olan sokağın ismi “Prof. Dr. Alâeddin Yavaşca Sokağı” olarak
değiştirildi. Ayrıca Çorlu Yılmaz Büyükerşen Balmumu Heykeller Müzesinde
balmumundan bir heykeli bulunmaktadır. Sanatçının adı 2018 yılında İstanbul
Büyükşehir Belediyesi tarafından İstanbul Boğazı’nda sefer yapan vapura
verilmiştir. Prof. Dr. Alaeddin Yavaşca Vapuru, İstanbul boğaz hattında
seferlerine devam etmektedir. Ayrıca Yavaşca’nın Kilis’te doğup büyüdüğü tarihi
ev, “Alaeddin Yavaşca Müze Evi” adı ile müzeye dönüştürülmüştür. Gaziantep
Büyükşehir Belediyesi de sanatçının toprağa verildiği 25 Aralık 2021 Cumartesi
günü, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve Gaziantep Büyükşehir Belediyesi
Başkanı Fatma Şahin’in katılımıyla Prof. Dr. Alâeddin Yavaşca Eğitim ve Sanat
Merkezini açmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
Ak, A. Ş. (2009).
Türk Mûsikîsi Tarihi (2. bs.). Akçağ Yayınları.
Alâeddin Yavaşca.
(t.y.). Vikipedi, Özgür Ansiklopedi. Erişim tarihi 7 Haziran 2026, https://tr.wikipedia.org/wiki/Al%C3%A2eddin_Yava%C5%9Fca
Çangatin, C.
(2005, 17 Nisan). Devlet sanatçısı Prof. Dr. Alâeddin Yavaşca anısına
[Özel sayı]. Notalı Dergi. Köln, Almanya.
Kalaycıoğlu, R.
(1960). Türk mûsikîsi bestekârları külliyâtı: Dr. Alâeddin Yavaşca (Sayı
10). Hüsnütabiat Matbaası.
Kılıçlıoğlu, S.,
Araz, N. & Devrim, H. (Ed.). (1973). Meydan Larousse: Büyük Lügat ve
Ansiklopedi (Cilt 12). Meydan Yayınevi.
Ortaç, Y. Z.
& Orhon, O. S. (Haz.). (1970). Ses Sanatçıları Ansiklopedisi.
Neşriyat Anonim Şirketi.
Özalp, M. N.
(1986). Türk Musikisi Tarihi: Derleme (Cilt 2). Türkiye Radyo Televizyon
Kurumu (TRT) Müzik Dairesi Başkanlığı Yayınları. (Müzik Dairesi Başkanlığı
Yayın No. 34; Basılı Yayınlar Müdürlüğü Yayın No. 200).
Öztuna, Y.
(1976). Alâeddin Yavaşca. Türk Mûsikisi Ansiklopedisi (Cilt 2, Kısım 2,
ss. 379–382) içinde. Millî Eğitim Basımevi.
Öztuna, Y.
(2006). Türk Mûsikîsi: Akademik Klasik Türk Sanat Mûsikîsinin Ansiklopedik
Sözlüğü (Cilt 2). Orient Yayınları.
Pamukçu, Y.
(Haz.). (2000). Devlet Sanatçısı Prof. Dr. Alâeddin Yavaşca Besteleri I
(No: 2372). T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları.
Rona, M. (1970). Yirminci
Yüzyıl Türk Mûsikîsi: 50 Yıllık Türk Mûsikîsi (3. bs. ss. 643-654). Türkiye
Yayınevi.
Say, A. (2005).
Alâeddin Yavaşca. Müzik Ansiklopedisi (Cilt 3, ss. 637–638) içinde.
Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
Sipahi, S. (Ed.).
(2011). Alâeddin Yavaşca. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
Sözer, V. (1986).
Müzik ve Müzisyenler Ansiklopedisi (Cilt 2: M–Z). Remzi Kitabevi.
Şen, H. O.
(1998). Alâeddin Yavaşca (No. 88). Türkiye Radyo Televizyon Kurumu Müzik
Dairesi Başkanlığı Yayınları.
Taşan, T. (2018).
Türk Müziğinde Gaziantepli Bestekâr ve Güfte Şâirleri. Şehitkamil
Belediyesi Kültür Yayınları.
Türk Musikisi
Vakfı. (2001). 2001 Yılında Alâeddin Yavaşca [CD]. Türk Musikisi Vakfı.
Türkiye Radyo
Televizyon Kurumu Müzik Dairesi Başkanlığı. (2000). Türk Sanat Müziği Saz
Eserleri (1. cilt; Yayın No. 97). Türkiye Radyo Televizyon Kurumu Müzik
Dairesi Başkanlığı Yayınları.
Türkiye Radyo
Televizyon Kurumu Müzik Dairesi Başkanlığı. (2001). Türk Sanat Müziği Saz
Eserleri (2. cilt; Yayın No. 101). Türkiye Radyo Televizyon Kurumu Müzik
Dairesi Başkanlığı Yayınları.
Uzcan, N. (1978).
Başlangıçtan Günümüze Kadar Türk Bestekârları Ansiklopedisi: Şarkı Güfteleri
ve Türküler. İtimat Kitabevi.
Yavaşca, A.
(2002). Türk Mûsikîsi’nde Kompozisyon ve Beste Biçimleri. Türk Kültürüne
Hizmet Vakfı.
Yavaşca, A.
(2005). Kilis 1; Kilis 2; Kilis’imin Bağları [3 CD]. Kaf Müzik.
Yiğitbaş, M. S.
(1972). Mûsikî ile Tedavi. Yelken Matbaası.
Yörük, N. (1966).
Sanatçı Doktorlar. İstanbul Matbaası.
NOT: Sanatçının
hayatı ile ilgili bazı bilgiler Prof. Dr. Alâeddin Yavaşca ve eşi Ayten Yavaşca’dan
alınmıştır.